درباره ما|تماس با ما|نقشه سایت|پیوند|
English
۵ رمضان ۱۴۳۹ | Mon, May 21, 2018 | دوشنبه، ۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۷ | ۰۵:۴۳
 
نسخه چاپی ارسال به دوستان

بومی سازی در صنعت پتروشیمی در حال "نابودی"

ایران پترو - در حالی که واحدهای پتروشیمی گازی از سودآوری بسیار بالایی برخوردار هستند، برخی مسئولان وزارت نفت اعتقاد دارند سرمایه‌گذاری در صنعت پتروشیمی برای سرمایه‌گذاران داخلی جذاب نیست و باید به سراغ سرمایه‌گذاران خارجی رفت. 

به گزارش ایران پترو ، صنعت پتروشیمی یکی از مهم­ترین بخش‌­های اقتصادی کشور است که توسعه آن با توجه به وجود منابع عظیم نفت و گاز در کشور ضروری است و مزایای اقتصادی، سیاسی و اجتماعی فراوانی برای کشور دارد.

از آنجا که صنعت پتروشیمی می‌­تواند یکی از مهم‌ترین مصادیق حرکت به سمت پیاده سازی اقتصاد مقاومتی در کشور باشد، لازم است تا توجه جدی به توسعه آن شود و برنامه­‌ها و اقدامات عملیاتی برای توسعه این صنعت در اولویت قرار گیرد با این وجود، برخی دیدگاه‌های نادرست متولیان صنعت پتروشیمی سبب شده است تا حرکت این صنعت در مسیر توسعه در سال‌های اخیر با کندی مواجه شود.
یکی از مهم‌­ترین باورهای غلط برخی مسئولان دولتی صنعت پتروشیمی «جذاب نبودن سرمایه‌گذاری در صنعت پتروشیمی برای سرمایه­‌گذاران داخلی» است که منجر به تصمیم‌­سازی و تصمیم­‌گیری­‌های غلط در این زمینه می‌­شود و خروجی آن بلااستفاده ماندن ظرفیت­‌های داخلی است؛ در واقع برخی از مسئولان کشور معتقد هستند که این صنعت برای سرمایه­‌گذاران داخلی جذابیت خاصی ندارد و باید به سراغ سرمایه‌­گذار خارجی رفت زیرا تا زمانی ­که تورم و ریسک سرمایه‌­گذاری در کشور بالا است، سرمایه‌گذار داخلی می‌تواند با ذخیره‌سازی سرمایه خود در حساب‌های بانکی بیش از 20 درصد سود ببرد، بنابراین این سرمایه‌گذار ریسک مشارکت در تامین مالی پروژه‌­های صنعت پتروشیمی را به این امید که احتمالاً در آینده به بازگشت سرمایه 20 درصدی برسد، نمی‌پذیرد.
در این مورد عباس شعری مقدم، مدیر عامل سابق شرکت ملی صنایع پتروشیمی اظهار نظرهایی در مورد سرمایه گذاری در این صنعت داشته و اینگونه گفته است که «کوچک ترین واحد پتروشیمی حداقل به 500 میلیون دلار سرمایه نیاز دارد و این پولی است که نزد سرمایه گذاران ایرانی به ندرت پیدا می‌شود یا اگر هم وجود داشته باشد، سرمایه گذاران ایرانی علاقه‌ای به این حجم سرمایه گذاری ندارند و ما نیاز داریم سرمایه گذاری خارجی در این صنعت ورود پیدا کنند دلیلش هم روشن است‌ سرمایه گذار ایرانی وقتی می بیند به دلیل تورمی که در کشور وجود دارد، اگر پولش را در بانک بگذارد بیش از 20 درصد سود می‌برد، برایش دشوار است که این ریسک را بپذیرد و در صنعتی سرمایه گذاری کند که در آینده ممکن است 20 درصد بازگشت سرمایه داشته باشد‌ در مقابل، سرمایه‌گذاران خارجی بسیار مشتاق هستند، برای این که در کشورهای اروپایی نرخ تورم و نرخ سود بانکی هر دو پایین است و این سرمایه گذاری برای آنها سودآور است.».
درباره اینگونه دیدگاه‌­ها نکات زیر قابل طرح است:
1- تفاوت بسیار زیادی بین سود بانکی مطرح شده و سود سرمایه گذاری در پتروشیمی‌ها وجود دارد؛ چرا که سود بانکی مطرح شده از سوی مسئولین مربوطه «سود ریالی» است حال آنکه سود واقعی مشارکت در سرمایه‌گذاری در پتروشیمی‌ها، «سود دلاری» است و سود بانکی 20 درصدی ریالی به مراتب کمتر از سود 20 درصدی دلاری سرمایه‌گذاری در پتروشیمی‌ها است. در نتیجه، مقایسه مسئولین درباره جذاب‌تر بودن سود 20درصدی بانک‌­ها نسبت به سود 20 درصدی پتروشیمی­‌ها از دیدگاه متقاضیان حقیقی و حقوقی داخلی سرمایه‌گذاری در این صنعت، مقایسه نادرستی است.
میزان سوددهی واحدهای مختلف پتروشیمی ­به عوامل مختلفی از جمله نوع خوراک مصرفی (خوراک مایع یا خوراک گاز)، درجه پیچیدگی فناوری­‌های مورد استفاده، ظرفیت تولید و میزان کشش بازار بستگی دارد. در ایران صنعت پتروشیمی شامل هر دو نوع پتروشیمی­‌های خوراک مایع و پتروشیمی­‌های خوراک گاز است و باید در مورد میزان سوددهی این دو نوع واحدهای پتروشیمی به صورت جداگانه بحث شود.
پتروشیمی های خوراک مایع: فناوری قدیمی، استهلاک بالای تجهیزات و عدم تنوع در محصولات تولیدی سبب شده است تا این نوع از پتروشیمی‌­های کشور از جذابیت اقتصادی پایینی برخوردار باشند. این در حالی است که توسعه پتروشیمی­‌های خوراک مایع در کشورهای دیگر و حتی کشورهای حاشیه خلیج فارس کماکان ادامه دارد، بنابراین احداث این نوع از پتروشیمی­‌ها همچنان اقتصادی است. در نتیجه، انتظار می‌رود با رفع مشکلات پتروشیمی‌های خوراک مایع داخل کشور، جذابیت بالایی برای احداث واحدهای جدید خوراک مایع ایجاد شود. از آنجا که توسعه زنجیره ارزش و کاهش خام فروشی نیز جزء برنامه‌­های راهبردی کشور و پایه های اصلی سیاست­‌های کلی اقتصاد مقاومتی است، زمینه سازی دولت برای افزایش سرمایه‌گذاری در واحدهای پتروشیمی خوراک مایع و توسعه این بخش از صنعت پتروشیمی کشور از اولویت خاصی برخوردار است.
پتروشیمی های خوراک گاز: اما میزان جذابیت اقتصادی پتروشیمی‌های خوراک گازی قابل مقایسه با پتروشیمی‌های خوراک مایع نیست به طوری که میزان جذابیت سرمایه‌گذاری در این واحدها به حدی بالا است که بیش از 80 درصد پتروشیمی‌های برنامه ریزی شده برای احداث در کشور در افق سال 1404 از نوع پتروشیمی‌های خوراک گازی خواهند بود. سود ریالی محقق شده پتروشیمی‌های خوراک گازی را به عنوان جذاب‌ترین بخش برای سرمایه‌گذاری بخش داخلی کشور در سال های 92 و 93 به طوری است که سود 38 درصد برای پتروشیمی زاگرس کمترین سود بدست آمده در بین واحدهای موجود به حساب می‌آید.
 
 سود پتروشیمی­‌های گازی کشور در سال 1392 (صورت مالی شرکت­‌های پتروشیمی در بورس)
 
سود پتروشیمی­‌های گازی کشور در سال 1393
3- با توجه به نکات فوق، سرمایه‌گذاری در بخش‌های مختلف صنعت پتروشیمی بخصوص پتروشیمی‌های گازی از جذابیت خوبی برخوردار هستند. در نتیجه، اگر مسئولین کشور اقدام به راه‌اندازی مدل‌های تامین مالی مناسب برپایه استفاده از نقدینگی داخل کشور مانند صندوق سرمایه‌گذاری پروژه باشند و این اطمینان را به مردم بدهند که روند احداث این پروژه‌ها دچار توقف نخواهند شد و ارزیابی حجم سرمایه‌گذاری از ابتدای جذب سرمایه دچار نوسان نمی‌شود و همچنین حداقل سود‌های متعارف را نیز با توجه به اینکه سود پتروشیمی‌های گازی بسیار بیشتر از سود بانکی است تضمین کنند؛ قطعاً بخش زیادی از سرمایه‌گذاری مورد نیاز برای توسعه این بخش را می‌توان با تکیه بر توان مردمی پیش برد. این موضوعی است که با توجه به تاکید بند 1 سیاست های کلی اقتصاد مقاومتی مبنی بر افزایش نقش مردم در اقتصاد کشور، از اهمیت خاصی برخوردار است.
4- حاکمیت ایران ابزارهای فراوانی برای مردمی کردن اقتصاد در دست دارد که بسیاری از کشورها از داشتن آن محروم هستند و آن ابزار همان مالکیت بر منابع نفت و گاز است. ابزاری که با در دست داشتن آن، می‌توان موتور محرک بخش‌­های اقتصادی شد و با ایجاد جذابیت در این بخش با استفاده از سازوکارهای هوشمندانه ای مانند ایجاد مکانیزم‌­های تنفس یا همان تخفیف مشروط در قیمت خوراک واحدهای پتروشیمی، جذابیت سرمایه گذاری در بخش هایی مانند صنعت پتروشیمی را افزایش داد تا اقتصاد کشور از وابستگی شدید به سرمایه‌­گذاری خارجی که به شدت تابع عوامل سیاسی است، رها شود و پایه توسعه کشور، استفاده از سرمایه‌های داخلی قرار گیرد. به حداقل رساندن سرمایه خارجی مواهب بسیار دیگری نیز دارد و مهم­ترین آن جدا شدن از قید و بندهای فراوانی است که در ازای سرمایه­‌گذاری خارجی، از سوی خارجی‌­ها به ایران تحمیل می­شود. به عنوان مثال، در این حالت، فاینانس خارجی به خرید تجهیزات و دانش فنی از کشور فاینانس کننده که به معنای پشت کردن به تولید داخل و ایجاد رکود و تعطیلی صنایع داخلی مشروط نخواهد شد.
در نتیجه، ضرورت دارد وزارت نفت با شفاف سازی سودآوری بالای صنعت پتروشیمی بخصوص پتروشیمی های گازی برای مردم و همچنین با پیش بینی سازوکارهای لازم برای افزایش سودآوری پتروشیمی های خوراک مایع، شرایط لازم برای افزایش سهم سرمایه های داخلی در توسعه صنعت پتروشیمی را فراهم آورد.
در عین حال با توجه به اینکه بزرگ‌ترین مزیت سرمایه‌گذاری خارجی برای کشور ما ورود فن‌آوری و دانش فنی تولید محصولاتی است که تا امروز در ایران تولید نشده‌اند و فن‌آوری بالاتری نیاز دارند، سرمایه‌گذاری خارجی باید به بخش‌هایی هدایت شود که خلاء فن‌آوری در آنها در کشور وجود دارد و به توسعه زنجیره ارزش کمک می کند. نه بخش‌هایی که بدون نیاز به فن‌آوری پیشرفته، سودهای کلان نصیب سرمایه‌گذاران خواهد کرد.

 

۲۵ فروردین ۱۳۹۵ ۱۵:۰۷
کد خبر: 15019
    


 نظر جدید 

نام فرستنده :  
ایمیل :    
عنوان :
توضیح : *
لطفا کدی را که در شکل زیر می بینید، وارد کنید:
(کوچک یا بزرگ بودن حروف مهم نیست)
  *
 
* = ضروری



 

Powered By RADCOM