درباره ما|تماس با ما|نقشه سایت|پیوند|
English
۲۹ رمضان ۱۴۳۸ | Sat, June 24, 2017 | شنبه، ۳ تیر ۱۳۹۶ | ۱۳:۱۳
 
نسخه چاپی ارسال به دوستان
صداقت ستون ندبیر و امید
آقای روحانی راه سوم راه فتنه است / مقایسه اولین نشست خبری رییس جمهور با نشست خبری وزیر ارشاد
ایران پترو – فرشید ترکاشوند: حدودا دو سال از اولین نشست خبری دکتر حسن روحانی می گذرد.نشست خبری ای که خبرنگار ایران پترو به دلایل کاملا موجه که توضیحاتش در پی می آید ، پایان آن را با فریاد مبتنی بر شرع و قانون و عرف همراه کرد.لذا برای ارائه توضیحات مورد اشاره ابتدا بهتر است از سومین روز بیست و یکمین نمایشگاهِ دولتی مطبوعات شروع کنم که فردا روز آخرش است خوشبختانه: با اینکه شبکه خصوصی و خبری ایران پترو از حضور در این نمایشگاه دولتی انصراف داده و مثل انبوه رسانه های انصراف دهنده عمل کرده اما صبح دوشنبه 18 آبان 94 به عنوان خبرنگار این شبکه خبری تصمیم می گیرم به همین نمایشگاه بروم تا بی سر و صدا ، سر و گوشی آب بدهم و ببینم چه خبر است و دورهمی دولتی ها در چه حالی است؟

که به محض ورودم دیدم علی جنتی، وزیر ارشاد به همراه حسین انتظامی، معاون مطبوعاتی اش دارند از غرفه ها بازدید می کنند.کنجکاو شدم جلوتر رفتم و درست پشت سر هر دوی آنها قرار گرفتم .همین طور که داشتند از غرفه ها بازدید می کردند داشتم با موبایل عهد بوقم از آنها عکس می گرفتم در این بین به حرفهایی هم که رد و بدل می کردند گوش می دادم.

خوش خوشانی بود! خودشان بودند و خودشان.نه خبرنگار منتقدی حضور داشت نه رسانه معترضی.چیلیک چیلیک صدای دوربین های انبوه عکاسانِ همسو به گوش می رسید که از لبخندها و خوش خوشان های وزیر ارشاد و معاون مطبوعاتی اش عکس پشت عکس می گرفتند تا این دورهمی مطبوعاتی دولتی که برای اولین بار در تاریخ برگزاری این نمایشگاه رخ نموده ، ثبت و ضبط شود.

بازدید ادامه داشت و بگو بخندها و عکس گرفتن ها نیز تا این که مسوولان غرفه دانشکده خبر آمدند و آقای وزیر را به غرفه دانشکده بردند.دل بده قلوه بگیرها که تمام شد با خودم گفتم غرفه که غرفه دانشکده خبر است و تعریف و تمجیدها هم که حول همین محور دارد می چرخد پس چه خوب است همین جا سوالی را مطرح کنم تا بلکه جوابش از زبان وزیر ارشاد به اعاده حیثیت از رسانه ها منتهی شود.سوالم را پرسیدم اما در هیاهوی دانشکده خبریها گم شد در عین حال با واکنش حسین انتظامی هم روبرو شد که این جا (دانشکده خبر) جایش نیست!

آقای وزیر که از غرفه "خبر" بیرون زد دوباره غرفه بازی شروع شد و بگو بخندها و گل بگو و گل بشنوها از سر گرفته شد. تا اینکه کار بازدید به غرفه پلیس کشید در غرفه پلیس خطاب به آقای وزیر گفتم آقای جنتی این جا جایش است.غرفه پلیس است از شما خواهش می کنم جواب سوالم را بدهید: "چرا چند روز پیش که وزیر نفت تهمت زد رسانه ها از بابک زنجانی رشوه می گیرند موضعی نگرفتید و چیزی نگفتید؟ در همین غرفه پلیس و نزد پلیس بگویید کدام رسانه ها رشوه گرفته اند اگر گرفته اند!"

در این جا بود که هم وزیر هم معاون مطبوعاتی اش تاکید کردند سوالم را در نشست خبری ای که چند دقیقه بعد برگزار می کنند بپرسم.من هم دست آقای انتظامی را گرفتم دَرِ گوشش گفتم: "ببینید آقا من خبرنگار ایران پترو هستم کوتاه بیا هم نیستم معمولا سوالی داشته باشم تا جوابش را نگیرم ول کن نیستم گفتید نشست خبری ، باشد نشست خبری! ولی اگر برگزار نشود آن وقت مجبور می شوم سماجت به خرج دهم آن وقت نه اینکه ایران پترو در نمایشگاه شرکت نکرده و انصراف داده نگویید آمده بودند جو نمایشگاه را خراب کنند و سپس این مساله را به سایر رسانه های انصراف دهنده نیز تعمیم دهید ، با این توضیحات مطمئن باشم که نشست خبری برگزار می شود؟"

که آقای انتظامی هم گفت بله مطمئن باشید برگزار می شود و همان جا سوالی هست مطرح کنید.

بازدید که تمام شد طبق وعده داده شده نشست خبری هم برگزار شد و من هم سوالم را مطرح کردم و آقای جنتی هم پاسخ مناسب را داد و گفت به وزیر نفت تذکر می دهد و یا حتی از تذکر بالاتر!

به محضی که جوابم را گرفتم دیگر نماندم نشست را ترک کردم چه من فقط همین یک سوال را داشتم و هیچ علاقه ای هم به ادامه حضور در نشست خبری ای که در آن هیچ خبرنگاری از هیچ رسانه منتقدی وجود نداشت ، نداشتم.

نه اینکه هیچ خبرنگار منتقدی در این نشست حاضر نبود نه اینکه همه همسوها دور هم بودند ، بعدا فهمیدم مجیز گوها در دورهمی دولتی ها هر چه دلشان خواسته پرسیده اند و وزیر معظم ارشاد نیز هر چه دلش خواسته بار رسانه های منتقد و معترض کرده است!

این نمایشگاه دولتی را تا همین جا داشته باشید ، تا حالا عقب گرد کنم به دوسال پیش و بروم سر اصل مطلب که آن هم اولین نشست خبری حسن روحانی است:

انتخابات یازدهم تمام شده است ، حسن روحانی در اخذ رای از مردم گوی سبقت را از رقبا ربوده و سکان ریاست جمهوری را به دست گرفته.قرار شده است نشست خبری ای به همین مناسبت برگزار شود و حسن روحانی در آن حضور بهم رساند.

من هم می روم به این نشست.اما نه به عنوان خبرنگار ایران پترو که به عنوان مدیرمسوول این شبکه خبری چرا که هر چه باشد ما هم در پیروزی انتخاباتی روحانی به سهم خود نقش خود را ایفا کرده بودیم آخر هر چه باشد درست یا نادرست خوب یا بد این شبکه خبری برای پیروزی حسن روحانی فعالیت کرده بود بی حرف پیش بی منت بی هیچ چشمداشتی!

به هر حال ، نه اینکه حسن روحانی در جریان فعالیت های انتخاباتی اش از میرحسین موسوی اعلام برائت نکرده بود نه اینکه در این زمینه وعده وعیدهایی هم داده بود در حین ورود به اولین نشست خبری حسن روحانی خیلی خیلی کنجکاو بودم که سوالات خبرنگارها در این باره چه خواهد بود و از آن مهم تر پاسخ روحانی چه خواهد بود!

آخر وقتی کسی که نامزد می شود و از نامزدی هم که در انتخابات پیشین اعلام تقلب کرده ، اعلام برائت نمی کند و در ادامه به هواداران همان نامزد وعده و وعید هم می دهد تا بدین ترتیب آن ها را در اعتقاد به بروز تقلب راسخ تر کند ، ازچنین نامزدی انتظار می رود که بی هیچ سیاسی کاری و پشت هم اندازی ای حالا که برنده شده است در صدد پاسخگویی برآید و به آن دسته از مردمی که هنوز هم فکر می کنند تقلبی در کار بوده و کاندیدای مورد علاقه شان با ترفند تقلب از پیروزی باز مانده ، بگوید که از این پس تکلیف چیست؟

بر این اساس وقتی نشست خبری آغاز شد ، وقتی خبرنگارها یک به یک می رفتند پشت میکروفن قرار می گرفتند و سوال های خود را مطرح می کردند بعد از حدود 20 خبرنگار و درست زمانی که خبرنگار شرق هم پشت میکروفن رفت و او هم مثل آن 20 خبرنگار هیچ سوالی در مورد میرحسین موسوی از روحانی نپرسید و هیچ اشاره ای هم به این موضوع نکرد ، گویی گیج شده باشم ، هنگ کرده باشم ، همان طور که از اول نشست سرپا ایستاده بودم ، ناگهان لباس مدیرمسولی از تن بیرون کردم و در مقام خبرنگار خطاب به روحانی لب به اعتراض گشودم:

"آقای روحانی شما در دوران فعالیت های انتخاباتی خود از میرحسین موسوی اعلام برائت نکردید و به هواداران ایشان هم وعده و وعیدهایی دادید و همین ها به واسطه وعده و وعیدهای شما به شما رای دادند نشان به آن نشان که طی چند روز اخیر در جریان فعالیت های انتخاباتی برای شما در برخی از خیابان های تهران شعار می دادند "روحانی یادت باشه میرحسین باید باشه" ولی الان هنگ کرده ام تعجب می کنم که چرا هیچ خبرنگاری از هیچ رسانه ای هیچ سوالی در این زمینه از شما نپرسید تا ببینیم پاسخ شما چیست ؟"

کار که به اینجا کشید در حالی که روحانی سرش را پایین انداخته بود مجری نشست وارد عمل شد و به خیال خودش ظرافت به خرج داده باشد! خطاب به بنده گفت اگر سوال دارید باید بیایید اینجا و پشت میکروفن قرار بگیرید تا پاسخ بشنوید که من هم گفتم باشد ولی بنده به عنوان خبرنگار نیامده بودم و این سوال را که فکر می کردم جزو اولین سئوالات دوستان است اگر دوستان بپرسند دیگر نیازی به طرح آن توسط بنده نیست!

با این ترتیب وقتی سوال من بی پاسخ ماند و وقتی چند خبرنگار دیگر هم رفتند پشت میکروفن و باز هم مطرح نشد دیگر تعلل را جایز ندیدم خودم را به محل میکروفن رساندم تا پشت میکروفن و جلوی دوربین ها و با صدای بلند خودم مطرح اش کنم که اتفاق عجیبی افتاد.

به من اجازه طرح سوال نمی داد همان مجری نشست که گفته بود بیا پشت میکروفن و جلوی دوربین! و چه ساده بود! که فکر می کرد با طرح این خواسته از طرح سوالم صرفنظر می کنم.

به هر حال، بعد از آنکه مجری اجازه طرح سوال نمی داد و به نتیجه قطعی رسیدم که اجازه بده هم نخواهد بود به او تذکر دادم اگر پایان نشست را اعلام کنی بی آنکه سوالم را پرسیده باشم خلف وعده کرده ای و من برنمی تابم که او اما جدی نگرفت تذکرم را و من اما به محض آنکه آمد ختم نشست خبری را اعلام کند داد زدم "روحانی یادت باشه میرحسین باید باشه" طوری که چهار ستون محل نشست گویی لرزید...!

حالا دو سال گذشته فضای غبار آلوده کشور از نظر سیاسی آلودگی هایش بیشتر از پیش عیان شده کم کم دارد معلوم می شود چی به چی است درست منطبق با همان گفت و گوی تلفنی ای که بعد از اولین نشست خبری حسن روحانی با آقای سلطانی فر که مشاور رسانه ای نامزد پیروز بود در یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری ، صورت گرفت.

گفت وگوی تلفنی ای که سلطانی فر در جریان آن مدام اعتراض و توهین می کرد و می گفت:

"شما نباید این کار را می کردی اجازه نداشتی این کار را کنی ما با رسانه ها هماهنگ بودیم تا خبرنگاری در این باره چیزی نپرسد همه هماهنگی ها را به هم زدی برنامه ریزی ها را به هم ریختی ال کردی بل کردی و ..."

بله ! حالا دو سال گذشته و نتیجه هماهنگی های فتنه انگیزانه و تفرقه برافکنانه دارد خودش را نشان می دهد چه جز این هم نباید باشد ! وقتی برنامه ریز رو راست نباشد برنامه ریزی هم رو راست نخواهد بود ...

حالا اما به اعتقاد نگارنده دو راه بیشتر نمانده تا کشور روی آرامش به خود گیرید و از نفاق و تفرقه در امان ماند:

راه اول: حسن روحانی صادقانه با مردم سخن بگوید و بگوید که در انتخابات قبلی هیچ تقلبی در کار نبوده اگر بود که من نامزد نمیشدم در انتخابات بعدی اش چرا که اگر انتخابات قبلی مشروعیت نداشت برگزاری انتخابات بعدی هم دیگر مفهوم و مشروعیت نداشت و در صورت برگزاری هم هر نامزدی برنده می شد و رییس جمهور ، ریاست جمهوری اش مشروعیت نداشت...
راه دوم: میرحسین موسوی صادقانه با مردم سخن بگوید و بگوید که تقلبی در کار نبوده و اعلام تقلب اشتباه بوده و از این بابت از مردم عذر خواهی کند.

همان طور که ملاحظه شد راه سومی وجود ندارد.راه سومی اگر انتخاب شود همان راه نفاق است که به تفرقه و فتنه آمریکایی انگلیسی می انجامد که بی برو برگرد به ایجاد آشوب و ناامنی و درگیری داخلی می انجامد.

اینک زمانه زمانه انتخاب است ، اگر درد میهن هست که هست اگر دغدغه وطن هست که هست اگر علاقه و عشق به ایرانی امن و امان هست که هست ، پس به هیچ رو هیچ راه سوم و چهارمی نیست پس بسم الله...

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

توضیح: رییس ستاد انتخابات دوره ریاست جمهوری ای که میرحسین موسوی ادعا دارد متقلبانه نتیجه اش اعلام شده است بیژن نامدار زنگنه وزیر فعلی نفت بوده است ، وزیری که چند روز پیش به دروغ به رسانه ها تهمت زد از بابک زنجانی رشوه می گیرند و از این بابت هم خودش در گفت وگو با ایران پترو عذر خواهی کرده است هم از وزیر ارشاد تذکر و بالاتر از تذکر گرفته است.

۲۱ آبان ۱۳۹۴ ۱۷:۳۶
کد خبر: 14798
    


 نظر جدید 

نام فرستنده :  
ایمیل :    
عنوان :
توضیح : *
لطفا کدی را که در شکل زیر می بینید، وارد کنید:
(کوچک یا بزرگ بودن حروف مهم نیست)
  *
 
* = ضروری



 

Powered By RADCOM