درباره ما|تماس با ما|نقشه سایت|پیوند|
English
۶ ربيع الاول ۱۴۴۰ | Wed, November 14, 2018 | چهارشنبه، ۲۳ آبان ۱۳۹۷ | ۰۴:۱۷
 
نسخه چاپی ارسال به دوستان

جشنی: گسستگی در پتروشیمی به صلاح نیست / همبستگی باید
ایران پترو - *شمس اله جشنی: در بیش از سه سال خدمت در کسوت رئیس کل روابط عمومی شرکت ملی صنایع پتروشیمی که وظیفه رصد اوضاع درونی و پیرامونی صنعت پتروشمی را برعهده داشتم، به دنبال پاسخ متقن به این سئوال بودم که؛ صنعت پتروشیمی ایران به عنوان چشم امید کشور در حوزه های اشتغال، توسعه پایدار مناطق مختلف، طلایه داری در حذف تدریجی خام فروشی منابع نفت و گاز و... با ملاحظه این همه تنوع مالکیت _ناشی از خصوصی سازی_ برای رسیدن به اهداف خود در سند چشم انداز، از چه میزان همبستگی درونی برخوردار است؟ بی تعارف دریافتم که با ورود مالکان متنوع به این صنعت، هر کس در پی کار خویش است و نگران خویش اما یک نگرانی مشترک کمتر احساس می شود.

در این یادداشت کوتاه، براساس برداشت های خود از قریب به4 سال فعالیت در صنعت پتروشیمی سعی گردیده به برخی از مواردی اشاره شود که_ با برجسته شدن روزافزون نقش صنعت پتروشیمی به عنوان نقطه قوتی کم نظیر در مسیر توسعه پایدار کشور_ توجه ویژه به آنها مفید و بلکه ضروری خواهد بود و این اعتقاد وجود دارد که با طرح اینگونه موضوعات به زبانهای مختلف، زمینه تصمیم سازی و تصمیم گیری برای دلسوزانی که دل در گرو توسعه و بلندآوازه بودن صنعت پتروشیمی دارند، بیش از پیش فراهم خواهد شد. 


به نظرمی رسد اشاره به موارد ذیل تا حدودی گویای اوضاع و احوال امروز صنعت50 ساله پتروشیمی ایران است و در شرایط جاری کشور که اتفاق نظر بر ضرورت اتکاء به فرصتها و نقاط قوت داخلی بیش از پیش حاصل شده است، امید می رود هرکدام از دلسوزان صنعت پتروشیمی، ‌به سهم خویش آستین بالا زده و به رشد و توسعه صنعت ارزش آفرین پتروشیمی _ در آغاز نیم قرن دوم حیات آن _ مدد رسانند.

1- خصوصی سازی و به تبع آن تنوع مالکیت که ره آورد تحقق اصل44 قانون اساسی در صنعت پتروشیمی ایران است، موجب گردیده تا شاهد ورود سلایق متنوع و ایده های بی تعارف ناهمگون در مدیریت صنعتی باشیم که به نیم قرن دوم حیات خود وارد گردیده و از صنعتی یکصد و چند ساله متولد شده است. امروزه با تحقق خصوصی سازی در صنعت پتروشیمی، بخش عمده ای از فرایندهای این صنعت دچار تشتت و گسستگی گردیده و این نگرانی را صرف نظر از اختلافات رویکردی، می توان در نگاه اهالی صنعت پتروشیمی به خوبی نظاره نمود.

2- با ابلاغ سیاستهای کلی اقتصاد مقاومتی از سوی رهبر معظم انقلاب مدظله العالی و تأکید بر توسعه زنجیره ارزش منابع نفت و گاز و صادرات فرآورده های پتروشیمی، عزم همگانی برای توسعه بیش از پیش این صنعت، به ضرورتی انکار ناپذیر تبدیل گردیده است. چرا که عینیت بخشی به استقلال صنعتی و ملی کردن حقیقی صنعت نقت، با حذف تدریجی خام فروشی منابع نفت و گاز و ایجاد ارزش افزوده در این منابع ممکن خواهد شد و این به معنای تحقق استقلال صنعتی از مسیر توسعه صنعت پتروشیمی است. از این رو توجه به زنجیره ارزش محصولات پتروشیمی و توسعه صنایع پایین دستی، کشور را در مسیر تحقق اقتصاد مقاومتی یاری خواهد نمود.

3- باور دست اندرکاران و متولیان صنعت پتروشیمی به وجود گسستگی در آن، می تواند مقدمه ای باشد برای طراحی چارچوب ذهنی مشترک جهت اداره و پیشبرد اهداف آن، در عین احترام به تنوع مالکیت ها. چرا که صنعتی با این ماهیت پیوسته از حیث سیاست گذاری، نیازمند نگاهی جامع و واحد است. در این صورت است که دلسوزان صنعت پتروشیمی بر موضوع گسستگی موجود در صنعت پتروشیمی اتفاق نظر خواهند داشت و از آن به عنوان چالشی در راه رسیدن به هدف بلند این صنعت در افق1404یاد خواهند نمود. لذا عزم خود را برای کاهش این گسستگی و تبدیل آن به همبستگی درونی جزم می نمایند.

4- استمرار وضعیتی که نگارنده از آن به گسستگی تعبیر می نماید، به صلاح صنعت پتروشیمی ایران نیست. بعلاوه آنکه با ملاحظه محدودیتها و تحریم های بین المللی، بی توجهی به چالشهای ناشی از این گسستگی، بهره مندی ما را از منافع حاصل از منابع خدادادی نفت و گاز به حداقل خواهد رساند. از این رو بایستی چاره ای اندیشید تا با ملاحظه عملکرد جزیره ای شرکتهای فعال در این صنعت که ناشی از سرخوشی این شرکت ها به مالکیت و استقلال است، امکان طراحی برنامه ویژه ای برای هم راستاسازی و هم افزایی آنها در مسیر توسعه صنعت پتروشیمی ایران وجود داشته باشد.

5- با اندکی تأمل می توان دریافت که تششت و چندگانگی در اداره صنعت پتروشیمی، فرایندهای مرتبط با این صنعت را در همه حوزه ها از جمله؛ ایمنی و محیط زیست، اداره امور منابع انسانی، نظام ارتباطی و اطلاع رسانی، توسعه زنجیره ارزش محصولات و... متفرق و ناهمگون ساخته و سیاست گذاری واحد و جامعی در این زمینه وجود نداشته و یا حداقل الزام آور نمی باشد..

6- نباید از نظر دور داشت که فرصت زیادی برای چاره اندیشی در جهت رفع چالشهای موجود صنعت در اختیار ما نیست و زمان در دسترس برای تحقق اهداف این صنعت در افق1404 با عنایت به حجم بالای چالشها، ناکافی است. این در حالی است که قرار است در افق یاد شده به رتبه اول منطقه از نظر ارزش محصولات پتروشیمی دست یابیم. از این رو اجماع عمومی بر موضوع دستیابی به هدف ارزشمند ارزش آفرینی به عنوان میوه تعامل درون صنعتی یک ضرورت است. همان که حلقه مفقوده ماست.

7- غافل شدن از نقش شرکت ملی صنایع پتروشیمی به عنوان سازمانی که مسئولیت هماهنگی در تأمین خوراک مورد نیاز و تأمین زیرساختهای لازم را برای توسعه صنعت به دوش می کشد، خود واقعیتی است که می تواند در ردیف چالش های صنعت پتروشیمی ایران خودنمایی کند. این سئوال مطرح است که در برنامه توسعه ای شرکتهای به ظاهر خصوصی در این صنعت، به چه میزانی به نقش هماهنگ کننده گی شرکت ملی صنایع پتروشیمی توجه شده است؟ به نظر می رسد منافع هر شرکت در تعریف یک پروژه، بر هماهنگی با سایر ارکان صنعت و یا یک ستاد مرکزی و به طور ویژه شرکت یاد شده رجحان دارد. این واقعیتی است که شرکت های فعال در این صنعت کمتر خود را ملزم به حرکت در چارچوبی می بینند که با نگاهی ملی، برای آینده این صنعت ترسیم شده است. چرا که در تدوین برنامه های توسعه ای خود، ملاحظات و منافع سهام داران عمده آنها، در اولویت نخست قرار دارد.

8- آنچه امروز به عنوان هماهنگی بخش های مختلف صنعت در قالب نشست سالانه ذینفعان، مدیران عامل و رؤسای مجتمعهای پتروشیمی یا سایر واحدهای مشابه صورت می گیرد اگر چه لازم است اما برای حفظ انسجام و همبستگی درونی این صنعت کافی نیست و به نظر می رسد میزان هم افزایی و هم صدایی در صنعت پتروشیمی متناسب با انتظاری که در افق1404از این صنعت می رود، نیست.

9- عدم تعریف شاخصی معتبر و فراگیر برای سنجش عملکرد و برنامه های در حال پیگیری شرکتهای فعال در این صنعت، با محوریت سند چشم انداز از دیگر موارد قابل توجه است.

10- میزان پای بندی متولیان جزایر پتروشیمی به یک راهبرد مشترک در مسیر دستیابی به اهداف بلند صنعت پتروشیمی ایران بایستی ارتقا یابد و وقت آن رسیده که سهام داران متنوع و ناهمگون در این صنعت، با نگاهی مشترک، آینده این صنعت را در اندیشه خود تصویر کنند تا از این رهگذر به تدوین اهداف، راهبردها و برنامه های عملیاتی مشترک روی آورند.

11- شاید بتوان بی ثباتی در مدیریت شرکت های فعال در این صنعت را که بدیهی ترین دلیل آن تغییرات در مالکیت عمده سهام اینگونه شرکتهاست، ریشه عمده افتراقات اشاره شده قلمداد نمود. این در حالی است که شرکتهای موردنظر در زمره بنگاههای اقتصادی محسوب می شوند و بایستی در تنظیم برنامه های خود و تعامل با دیگر بخش های صنعت پتروشیمی، با نگاهی راهبردی عمل نمایند. لذا بی ثباتی مدیریتی در آنها، برنامه های احتمالی میان مدت و راهبردهای تدوین شده مربوطه در این شرکت ها را تحت تأثیر قرار می دهد.

اشاره کوتاه به برخی از فرایندهای صنعت پتروشیمی، که با انجام خصوصی سازی، قواعد منسجم صنعت نفت در مورد آنها لازم الاجرا نبوده و شرکت های واگذار شده نیز متعهد به تدوین قواعد مشابه در مورد آنها نگردیده اند، مفید به نظر می رسد.

از نگاه مدیران و دلسوزان این صنعت، نیروی انسانی به عنوان پشتوانه اصلی توسعه صنعت پتروشیمی محسوب می گردد. با اندکی تأمل و با نگاه جامع می توان گفت که صرف نظر از تنوع مالکیت ها، فرهنگ حاکم بر این صنعت متأثر از فرهنگ صد و چند ساله صنعت نفت است. از سوی دیگر با انجام خصوصی سازی، قواعد اداری و استخدامی صنعت نفت برای بخش های مختلف صنعت پتروشیمی لازم الاجرا نمی باشد.

سئوال اینجاست که آیا جایگزینی برای این قواعد در نظر گرفته شده است؟ آیا نهادی موظف به تدوین یک مجموعه واحد برای حوزه منابع انسانی صنعت پتروشیمی شده است؟ روشن است که نمی توان به صرف انجام واگذاریها، صنعت را به حال خود واگذار نمود و اداره منبع گرانمایه نیروی انسانی را به طوفان سلایق حاکم بر اداره شرکتها سپرد. چرا که در آن صورت تنوع برخوردها با نیروی انسانی و القای تبعیض و چندگانگی روشهای اجرای امور کارکنان، به بدنه این منابع ارزشمند و در نهایت صنعت پتروشیمی آسیب های جدی وارد خواهد نمود.

لذا به نظر می رسد به منظور کاهش اختلافات ناشی از تنوع در اتخاذ رویکردها و تدوین برنامه ها رویه های مرتبط با فرایندهای مدیریت منابع انسانی باید چاره ای اندیشید و با ملاحظه نیازهای کارکنان در این صنعت واحد و با هدف هم افزایی در اهداف بلند صنعت پتروشیمی، می توان با هم اندیشی فعالان حوزه منابع انسانی به تدوین نظامی واحد برای مدیریت فرایندهای نیروی انسانی همت گماشت و نگرانی های ناشی از تنوع سلیقه ها در تدوین رویه ها را به حداقل رساند.
حوزه اطلاع رسانی و ارتباطات در این صنعت نیز به چنین معضلی دچار است. حس استقلال ناشی از خصوصی بودن در شرکت ها، این باور را در آنها القا نموده که ضرورتی به آگاه سازی جامعه نسبت به فعالیت شرکتها وجود ندارد. این در حالیست که حداقل تأثیر منفی این تصور، بی تفاوتی ارکان تصمیم گیری عرصه اقتصادی کشور، نسبت به مشکلات صنعت پتروشیمی، به دلیل عدم اطلاع از چالش های آن خواهد بود.

ماهیت خاص این فرایند که با سلامت انسان و محیط زیست گره خورده است، وجود استانداردهای مربوطه و رعایت بی چون و چرای آنها را در سرتاسر صنعت ایجاب می نماید. با این وجود، بخش عمده ای از وقوع اتفاقات مختلف طی سالیان گذشته، ناشی از رجحان دیدگاه مدیریتی شرکتهای واگذار شده بر استانداردهای مدون در حوزه یادشده بوده است.

نمونه های یاد شده با هدف درک بهتر مخاطب از وجود گسستگی در صنعت پتروشیمی به دلیل تنوع مالکیت حکایت می کند. امید می رود با محوریت دولت محترم و به ویژه شرکت ملی صنایع پتروشیمی، که بعنوان امانت دار اصلی منابع خدادادی نفت و گاز خود را متعهد به حمایت از شرکت های فعال در صنعت پتروشیمی ایران می داند، زمینه ایجاد همبستگی بیش از پیش میان ارکان مختلف این صنعت ارزش آفرین فراهم گردد.

*کارشناس ارشد پتروشیمی
ایمیل: sh_jashni@yahoo.com

۱۸ اسفند ۱۳۹۲ ۱۴:۱۷
کد خبر: 13909
    
جشنی ۳۰ فروردین ۱۳۹۳

با سلام خدمت دوست عزیزم جناب ترکاشوند. مشتاق دیدار/ من کارشناس ارشد پتروشیمی نیستم. حتی کارشناس نیستم. اگه صلاح می دانید عنوان به رئیس کل سابق روابط عمومی شرکت ملی صنایع پتروشیمی تغییر کند. همچنین نام کوچکم از شمس اله به محمد تغییر یابد لطفا اصلاح بفرمایید.

ایمیل:
sh_jashni@yahoo.com

 

تعداد نمایش:۱
۱ مورد پیدا شد. صفحه ۱ از ۱.


 نظر جدید 

نام فرستنده :  
ایمیل :    
عنوان :
توضیح : *
لطفا کدی را که در شکل زیر می بینید، وارد کنید:
(کوچک یا بزرگ بودن حروف مهم نیست)
  *
 
* = ضروری



 

Powered By RADCOM